telefoon

Vrijheid blijheid

Geef jij jezelf echt vrij in de vakantie? Vrij van de sociale bereikbaarheidsplicht, van je werk, je collega’s, je vrienden, familie, buren. Welke lijnen gooi je even dicht om van je vakantie te genieten? Veel mensen doen in hun vakantie het ondenkbare. Ondenkbaar in het dagelijkse leven dan. Ze zetten alles even stil.  Geen mail. Geen appjes. Geen sociale media. Knop uit, rust aan. Erg hè. Dat dat hoort bij vakantiegevoel dan.

Ik heb het nog rigoureuzer aangepakt. Ik heb ‘m gewoon thuisgelaten. Echt. Mijn telefoon lag in een kast in Dordrecht. Ik zat in Myanmar. Het was heerlijk. En de wereld draaide gelukkig gewoon door.

Ik wilde eens helemaal los van dagelijkse leven thuis opgaan in het land. Een land waarvan ik had gehoord dat er toch bijna geen internet en telefoon zou zijn. Dat bleek echt zooooo 2015 te zijn. Inmiddels zat het halve land op z’n os of paardenkar vrolijk te whatsappen en stond langs menig zandpad een bamboe houtje-touwtje billboard in het rijstveld met reclame voor mobiele providers. En ik zat dus even lekker zonder.

Lekker zonder, inderdaad. Niks digitale detox, zo’n hippe term die ik soms voorbij zie flitsen. Detoxen klinkt als vasten, diëten. Dingen niet doen die je eigenlijk heel lekker vindt, omdat dat gezonder voor je is. Dat klinkt als afzien. Afkicken, zelfs. Ik vond ‘t gewoon fijn om alle aandacht te hebben voor de plek waar ik was. Quality time dus.

De stem aan de andere kant van de lijn

En dat zonder schuldgevoel. In tegenstelling tot de rest van het jaar. Bewust je telefoon uitzetten om even rustig van de omgeving te genieten. Hoe lang kun je dat maken? Voor de duur van een etentje, een vergadering, een date, een film of toneelstuk, een avond koppijn. Gebeurt het je ook wel eens, dat je dan het verwijt krijgt dat je niet bereikbaar was? En dat je dan ook zonder nadenken verantwoording gaat afleggen voor de tijd dat je even uit stond. Na een paar uur al! Rare snuiters zijn we met z’n allen. Maar dagenlang… kan dat? Mij gebeurt het best wel eens. Ongemerkt. Telefoon in m’n tas, batterij leeg, en na een paar dagen pas weer iets met het ding willen doen. En ook dan draait de wereld echt wel door. Weet ik.

Al slaat de twijfel wel eens toe als iemand geïrriteerd reageert op mijn onbereikbaarheid. Op mijn rust dus eigenlijk. Dat geeft een opgejaagd rotgevoel. Heel dubbel. Tuurlijk is het fijn om toffe mensen te spreken en gezellige plannen te maken. En soms is het na een drukke dag, week of maand even mooi geweest. Even te veel van het goede. Dan is het fijn als het stil is. Dan is het fijn om de lijnen even dicht te gooien. Voor zolang als het nodig is, alle aandacht voor de plek  en de mensen waar ik ben. Of voor mezelf. Zelfs zonder vakantie als excuus. Tijd nemen voor een bereikbaarheidspauze. Nu nog even leren om de opjagers te negeren – of zit die stem vooral in mezelf? Want na dat unplugged genieten en en draadloos opladen is het altijd weer lekker om in de sociale stortvloed te duiken.

Vond je dit leuk om te lezen? Zegt het voort!
Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Written by Elsemarie

Elsemarie is yogamasseur en blogt over tijdmaken, rustvinden en vakantiegevoel. Altijd in voor zonlicht, kamperen, tuktuks, vuur stoken, pinterest en mango's. Wroet graag in de aarde van haar balkonjungle. Zit veel in theater en zou meer in de kano willen zitten. Permanent tekort aan boekenplanken en weekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *