SAM_1262

 

Happy Songkran! Vandaag begint in Thailand het nieuwe jaar. Drie dagen lang is het één groot feest en watergevecht op straat. In het heetste seizoen is dat lekker verkoelend. Jong én oud gedraagt zich even als een stel uitgelaten kinderen. The land of the smiles op z’n speelst. Dat gaat er ongeveer zo aan toe.

Intrigerend, want hoe vriendelijk ook, meestal zijn de Thai best gereserveerd en op hun hoede. Maar alles gaat los met Songkran. Vorig jaar was ik er bij. Ik moet bekennen dat ik de drukte van de stad  veilig vanuit een waterdichte auto heb bekeken. In de dorpen rondom de grote stad Chiang Mai vond ik het veel leuker. Water gooien met kinderen en als verzopen katten dansen op straat. Topdagen!

In Nederland hebben we weer een paar nationale gourmetfeestdagen achter de rug waarop mensen nog maar zelden echt feesten. Lekker hoor, die paaseitjes. Maar om even helemaal te breken met de sleur, verplichtingen, alle ellende in de wereld. Om na die feestdagen moe gespeeld, uitgedanst en fris en fruitig gereset terug in het dagelijkse leven te stappen? Cacao bevat wel gelukkig makende stofjes, zeggen ze. Maar dan moet je het wel heel bont maken met je sugar rush en champagnepaasontbijtjes.

‘t Blijft leuke kroegpraat om iedereen een eigen keuze te geven in het vieren en herdenken. Waarom mag niet iedereen tijd maken voor eigen tradities? Vrije tijd voor dagen die je echt belangrijk vindt. Weg met de verouderde, verplichte, semireligieuze tradities. Het is vast iets lastiger plannen, en planning kost tijd dus geld, maar als iedereen meer kan bijtanken en opladen op z’n verplichte vrije dagen, dan levert dat toch ook iets op? Als zelfstandig ondernemer is het makkelijk te regelen. Zijn er al verlichte en disruptieminnende werkgevers die hier iets mee doen? Kom maar door met die mooie kanten van ons democratische multicultikikkerlandje. Meeste stemmen gelden? Flexfeestdagen? Dit kan toch eigenlijk gewoon niet meer. Elke paar maanden opnieuw nieuwjaar vieren lijkt mij bijvoorbeeld wel wat. Maar wie wél van hemelvaart houdt, moet dat vooral een paar keer per jaar vieren hoor. Misschien zou dat trouwens wél een zinnig referendum zijn, met z’n allen stemmen over feestdagen in plaats van ondoorgrondelijke handelsverdragen. Ik wed dat de opkomst veel hoger zou zijn!

 

Maar voorlopig zijn ze er nog en ontstaan er natuurlijk vanzelf ook wel nieuwe tradities op de niet-zo-feestelijke vrije dagen. Dus als jullie nou met z’n allen naar de meubelboulevard gaan… Dan doe ik weer even iets met mijn goede voornemens en maak ik na een paar vergeten paasdagen tijd voor de betere pinksterplannen! Wat staat er nog op mijn bucketlist?

 

 

Vond je dit leuk om te lezen? Zegt het voort!
Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestShare on Google+Share on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Written by Elsemarie

Elsemarie is yogamasseur en blogt over tijdmaken, rustvinden en vakantiegevoel. Bloeit op van zonlicht, pinterest en mango's.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *